पालीवालच्या रस्त्यांवर त्या दिवशी पहाटेचा सूर्य नुकताच डोकावत होता, पण वातावरणात आधीच एक वेगळीच ऊब जाणवत होती. हजारो हात एका अवाढव्य कापडाला सावरत होते, ज्याचे तीन रंग सकाळच्या कोवळ्या उन्हात चमकत होते. ५ किलोमीटर लांब आणि १० फूट रुंद असलेला हा तिरंगा जेव्हा रस्त्यावरून चालू लागला, तेव्हा तो केवळ एक ध्वज राहिला नव्हता, तर तो एक चालता-बोलता इतिहास बनला होता.
भारताच्या ८० व्या स्वातंत्र्यदिनाचे औचित्य साधून हरयाणाने जागतिक स्तरावर आपली मोहोर उमटवली आहे. 'हर घर तिरंगा' मोहिमेचा एक भाग म्हणून आयोजित करण्यात आलेल्या या तिरंगा यात्रेने थेट 'गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्ड'मध्ये प्रवेश केला. या एकाच सोहळ्याने दोन मोठे विक्रम मोडीत काढले आहेत.
पहिले यश मिळाले ते 'लॉंगेस्ट मास मार्च विथ फ्लॅग' म्हणजेच ध्वजासह सर्वात मोठी पदयात्रा या गटात. तर दुसरे यश 'मोस्ट पीपल होल्डिंग नॅशनल फ्लॅग' म्हणजेच राष्ट्रध्वज धरणाऱ्या सर्वाधिक लोकांच्या संख्येसाठी मिळाले. या विक्रमामुळे पलवलचे नाव आता आंतरराष्ट्रीय नकाशावर कोरले गेले आहे.
या भव्य कार्यक्रमाचे नियोजन राज्याचे क्रीडा आणि युवा सक्षमीकरण मंत्री गौरव गौतम यांनी केले होते. वस्तुस्थिती अशी आहे की, हा केवळ सरकारी कार्यक्रम नव्हता, तर ते एका जनआंदोलनाचे स्वरूप होते. पलवलमधील २० वेगवेगळ्या भागांतून हा ५ किलोमीटरचा तिरंगा नेण्यात आला.
या यात्रेत केवळ तरुणच नव्हते, तर देशासाठी लढलेले माजी सैनिक, शाळकरी मुले आणि महिलांचाही मोठा सहभाग होता. प्रत्येक पावलावर देशभक्तीचा उत्साह ओसंडून वाहत होता. ५ किलोमीटर लांब कापड सांभाळणे हे तांत्रिकदृष्ट्या कठीण काम होते, पण लोकांच्या जिद्दीने ते शक्य करून दाखवले.
अशा प्रकारचे उपक्रम नव्या पिढीमध्ये राष्ट्रवादाची भावना प्रबळ करण्यासाठी महत्त्वाचे ठरतात. आकडेवारी सांगते की, या विक्रमासाठी हजारो नागरिकांनी तासनतास सराव केला होता. महाराष्ट्रात ज्याप्रमाणे सार्वजनिक उत्सवांमध्ये लोक एकत्र येतात, तसाच काहीसा माहोल आज हरयाणात पाहायला मिळाला.
हा विक्रम म्हणजे केवळ आकड्यांचा खेळ नाही, तर तो भारताच्या वाढत्या सामर्थ्याचे प्रतीक आहे. जेव्हा हजारो हात एकाच ध्वजाला आधार देतात, तेव्हा देशाची एकता जगाला स्पष्टपणे दिसून येते. हरयाणाने रचलेला हा इतिहास आगामी अनेक वर्षे भारतीयांना प्रेरणा देत राहील.
