मदर्स डे: ज्या माऊलीने हा दिवस सुरू केला, तिनेच तो बंद करण्यासाठी आयुष्य पणाला लावलं!!आपल्यासाठी 'मदर्स डे' म्हणजे फक्त आईला महागडं गिफ्ट देणं, सोशल मीडियावर फोटो टाकणं आणि एखादा छान केक कापणं इतकाच मर्यादित आहे. पण जेव्हा या दिवसामागचा खरा इतिहास वाचाल , तेव्हा डोळ्यांत पाणी आणि मनात एक अस्वस्थता घर करून बसेल हे नक्की!**
आज १० मे २०२६. सगळीकडे मदर्स डेचा उत्साह आहे, पण या उत्साहाच्या मागे एक अशी शोकांतिका दडलेली आहे, जी कदाचित तुम्हाला आजवर कोणीच सांगितली नसेल. ही गोष्ट आहे ऍना जार्विस नावाच्या एका जिद्दी महिलेची, जिने १९०८ मध्ये आपल्या आईच्या स्मरणार्थ या दिवसाची सुरुवात केली होती.
ऍना जार्विसला वाटत होतं की हा दिवस अतिशय वैयक्तिक, शांत आणि जिव्हाळ्याचा असावा. तिच्या कल्पनेत मदर्स डे म्हणजे आईला स्वतःच्या हाताने लिहिलेलं एक साधं पत्र आणि तिच्याबद्दलची कृतज्ञता व्यक्त करणारा एक क्षण होता. पण अवघ्या दहा वर्षांत या भावनेचा अक्षरशः बाजार मांडला गेला.**
कल्पना करा, ज्या भावनेला ऍनाने पवित्र मानलं होतं, त्याच भावनेचा 'हॉस्टाईल टेकओव्हर' झाला. हॉलमार्कसारख्या कंपन्यांनी मदर्स डेसाठी खास ग्रीटिंग कार्ड्स छापायला सुरुवात केली, फुलांच्या व्यापाऱ्यांनी दर दुप्पट-तिप्पट केले आणि चॉकलेट कंपन्यांनी जाहिरातींचा पाऊस पाडला.
ऍना जार्विसला हे सगळं बघून प्रचंड संताप आला. तिने या नफेखोर व्यापाऱ्यांना 'लफंगे ', 'चाचे' (Pirates) आणि 'दरोडेखोर' अशी शेलकी विशेषणं लावली. तिला वाटलं की आईच्या आठवणीचा हा व्यापार म्हणजे माणुसकीचा अपमान आहे.**
खरी लढाई तर इथून पुढे सुरू झाली.ऍनाने या व्यापारीकरणाविरुद्ध कोर्टात धाव घेतली आणि आपली उरलीसुरली सर्व संपत्ती या कायदेशीर लढायांमध्ये खर्च करून टाकली. ती इतकी हतबल झाली होती की तिने हा दिवस अधिकृतपणे रद्द करण्यासाठी चक्क याचिका दाखल केली होती.
ज्या दिवसासाठी तिने आपलं सर्वस्व पणाला लावलं, त्याच दिवसाने तिला कंगाल केलं. १९४८ मध्ये ऍना जार्विसचा मृत्यू एका सॅनिटोरियममध्ये (रुग्णालयात) झाला,पण इथे एक भयानक ट्विस्ट आहे. अण्णाने ज्या फ्लोरिस्ट आणि ग्रीटिंग कार्ड कंपन्यांविरुद्ध आयुष्यभर संघर्ष केला, त्याच कंपन्यांनी तिचं हॉस्पिटलचं बिल गुपचूप भरलं होतं.**
आज २०२६ मध्ये आपण पाहतोय की मदर्स डेच्या नावाखाली अब्जावधी डॉलर्सची उलाढाल होतेय. पण यंदा एक बदल जाणवतोय; अनेक तरुण आता महागड्या गिफ्ट्सपेक्षा 'क्वालिटी टाइम' आणि साध्या घरगुती जेवणाला पसंती देत आहेत. कदाचित ऍना जार्विसला हेच हवं होतं.
एका साध्या भावनेचं कॉर्पोरेट साम्राज्यात झालेलं रूपांतर आपल्याला बरंच काही शिकवून जातं. आईवरचं प्रेम व्यक्त करण्यासाठी खरंच एखाद्या ब्रँडेड वस्तूची गरज असते का? ऍना जार्विसची ही कहाणी ऐकल्यानंतर, तुम्ही यंदाचा मदर्स डे कसा साजरा करायचं ठरवलंय?
