ती ऐतिहासिक मध्यरात्र.मुंबईतील राजभवनाच्या परिसरात 'संयुक्त महाराष्ट्र'चा जयघोष घुमत होता. तत्कालीन पंतप्रधान पंडित नेहरूंनी महाराष्ट्राचा नकाशा यशवंतराव चव्हाणांच्या हाती सोपवला.आकाशात फटाक्यांची आतषबाजी आणि मराठी माणसाच्या डोळ्यांत आनंदाश्रू होते. हा केवळ एका राज्याचा जन्म नव्हता, तर एका प्रदीर्घ संघर्षाचा विजय होता.
या विजयाची किंमत १०६ हुतात्म्यांनी आपल्या प्राणांनी मोजली होती. फ्लोरा फाऊंटनच्या परिसरात सांडलेलं रक्त आजही 'हुतात्मा चौक' म्हणून आपल्याला संघर्षाची आठवण करून देतं. मुंबई महाराष्ट्रापासून तोडण्याचे अनेक राजकीय प्रयत्न झाले. मात्र,मराठी अस्मितेच्या रेट्यापुढे केंद्र सरकारला झुकावं लागलं.
आज ६६ वर्षांनंतर महाराष्ट्र कुठे उभा आहे? आकडेवारी सांगते की, भारत आजही महाराष्ट्राच्या इंजिनावर धावतोय. देशाच्या GDP मध्ये आपल्या राज्याचा वाटा तब्बल १३.५ टक्के आहे. २०२६ मध्ये आपण केवळ इतिहास आठवत नाही आहोत, तर प्रगतीचं भविष्य घडवत आहोत.
आज १ मे रोजी मुंबई-पुणे एक्सप्रेसवेच्या 'मिसिंग लिंक' प्रकल्पाचं उद्घाटन होत आहे. हा केवळ रस्ता नाही, तर जागतिक दर्जाच्या पायाभूत सुविधांचा नवा अध्याय आहे. ३० मिनिटांचा वेळ वाचवणारा हा प्रकल्प महाराष्ट्राच्या वेगवान प्रगतीचं प्रतीक आहे. नागपूरचा ऐतिहासिक सीताबर्डी किल्लाही उद्या खास जनतेसाठी खुला केला जात आहे.
सह्याद्रीच्या कडांनी कधीही दिल्लीसमोर मान झुकवली नाही. आचार्य अत्रे, शाहीर अमर शेख आणि एस.एम. जोशी यांसारख्या नेत्यांनी ही चळवळ जिवंत ठेवली. आजचा महाराष्ट्र हा केवळ शेतीचा नाही, तर तंत्रज्ञान आणि उद्योगाचा जागतिक हब बनला आहे.
मंडळी, आपला हा अभिमान केवळ इतिहासापुरता मर्यादित नसावा. तो येणाऱ्या 'वन ट्रिलियन डॉलर' अर्थव्यवस्थेच्या ध्येयाचाही असावा. "राकट देशा, कणखर देशा, दगडांच्या देशा" असं वर्णन सार्थ ठरवताना आपण आधुनिकतेची कास धरली आहे.
शिवरायांच्या या भूमीने देशाला नेहमीच क्रांतीची आणि विकासाची दिशा दाखवली आहे. आजच्या सूर्योदयासोबत आपण कोणत्या नवीन शिखराकडे कू
