(सध्या शहरातल्या अनेक इमारती पुनर्विकासासाठी जात आहेत.विकासासाठी पाडलेल्या इमारती बघून ही कथा आठवली.)
सन १९६०. न्यूयॉर्क शहरातील मॅनहॅटन भागात राहणारा तरुण छायाचित्रकार Ormond Gigli आपल्या स्टुडिओच्या खिडकीतून रोज समोरच्या रस्त्याकडे पाहत असे. समोर उभ्या असलेल्या जुन्या ब्राउनस्टोन इमारती त्याला खूप प्रिय होत्या. त्या इमारतींमध्ये जुन्या न्यूयॉर्कचे सौंदर्य, इतिहास आणि आठवणी दडल्या होत्या.
एक दिवशी त्याला समजले की त्या सर्व इमारती लवकरच पाडल्या जाणार आहेत.ही बातमी ऐकून त्याच्या मनात एक विचार चमकून गेला – "या इमारती नष्ट होण्यापूर्वी त्यांचे सौंदर्य कायमचे जतन करणारे एक अविस्मरणीय छायाचित्र तयार करायचे!"
पण समस्या होती. त्याच्याकडे व्यावसायिक मॉडेल्सना पैसे देण्यासाठी निधी नव्हता. या कल्पनेला कोणताही प्रायोजक नव्हता. तरीही त्याने हार मानली नाही.
त्याने इमारतीच्या फोरमनशी संपर्क साधला आणि फक्त दोन तासांसाठी इमारतीत काम थांबवण्याची परवानगी मिळवली. त्यानंतर त्याने एका मॉडेलिंग एजन्सीशी संपर्क साधून आपल्या "स्वप्नातील छायाचित्रासाठी" स्वयंसेवक मॉडेल्सची मदत मागितली.
"दुपारच्या सुट्टीत या, आणि तुम्हाला आवडतील ते कपडे घालून या," एवढीच त्याची विनंती होती.
आश्चर्य म्हणजे अनेक मॉडेल्स तयार झाल्या.
दरम्यान, इमारतीतील वीज आणि गॅस काढून टाकण्यात आले होते. रस्त्याच्या कडेला मोठा खड्डा पडला होता. छायाचित्र अधिक देखणे दिसावे म्हणून ऑर्मंडने शहर प्रशासनाकडे विशेष परवानगी मागून एक आकर्षक रोल्स-रॉईस कार तिथे उभी करण्याची मुभा मिळवली.
ठरलेल्या दिवशी सर्व तयारी पूर्ण झाली.
त्याने आपल्या पत्नीसह एकूण ४३ महिलांना इमारतीच्या विविध खिडक्यांमध्ये उभे केले. काही महिला खिडकीच्या चौकटीवर धाडसाने उभ्या राहिल्या, तर काही आतून डोकावत होत्या. प्रत्येकीने स्वतःच्या आवडीनुसार रंगीबेरंगी आणि आकर्षक पोशाख घातले होते.
काही खिडक्यांमध्ये हसरे चेहरे होते, काहींमध्ये विचारमग्न मुद्रा, तर काहींमध्ये आत्मविश्वास झळकत होता.
इमारतीच्या पाच मजल्यांवर पसरलेल्या ४१ खिडक्यांमध्ये या महिला जणू एखाद्या जिवंत चित्रातील पात्रांसारख्या दिसत होत्या.
ऑर्मंड स्वतः आपल्या स्टुडिओच्या फायर-एस्केपवर चढून उभा राहिला आणि योग्य क्षणाची वाट पाहू लागला.
एक क्लिक... आणि इतिहास घडला.
तयार झालेले छायाचित्र इतके विलक्षण होते की ते वास्तव आणि कल्पनारम्य यांच्यामधील एखाद्या स्वप्नासारखे वाटत होते. रंगीबेरंगी कपड्यांतील त्या महिला एखाद्या बाहुल्यांच्या घरातील छोट्या खेळण्यांसारख्या दिसत होत्या, पण प्रत्येकाची मुद्रा, कपडे आणि व्यक्तिमत्त्व वेगळे होते.
या छायाचित्राला नंतर "Girls in the Windows" म्हणून जगभर प्रसिद्धी मिळाली. सुरुवातीला केवळ आपल्या आवडत्या परिसराला श्रद्धांजली म्हणून काढलेले हे छायाचित्र पुढे ऑर्मंड गिग्ली यांच्या कारकिर्दीतील सर्वात प्रसिद्ध कलाकृती ठरले.
आजही ते छायाचित्र पाहताना असे वाटते की, एका कलाकाराने नष्ट होणाऱ्या इमारतींना अमरत्व दिले आणि ४३ अनोळखी महिलांच्या माध्यमातून एका शहराचा आत्माच कॅमेऱ्यात बंदिस्त करून ठेवला
