मार्को सातिनी हा युरोपातला सर्वाधिक चर्चेत असलेल्या खिसेकापूंपैकी एक ! रोम, पॅरिस आणि बार्सिलोनासह अनेकशहरांमध्ये सुमारे १२ पाकीटमारी केल्यानंतर २००३ साली त्याला अटक झाली. नंतरच्या काळात खिसेकापूगिरी सोडल्यावर एका पत्रकाराला त्यानी खिसेकापू लोकांची मानसिकता आणि ते निष्काळजी बळीचे बकरे कसे हेरतात, याबद्दल अनेक निरीक्षणं सांगितली.(यापुढे,वाचन करताना एक गोष्ट लक्षात घ्या :" खिसा कसा मारायचा" याचे मार्गदर्शन करण्यासाठी नसून लोकांनी स्वतःचे संरक्षण कसे करावे या दृष्टिकोनातून सांगीतला आहे.)
खिसेकापू लोकांना नेमके काय आकर्षित करते?
मार्को सांतिनीच्या कथित अनुभवांमधून एक साधा धडा समोर येतो—
चोराला महागडे कपडे किंवा महागडे घड्याळ नेहमीच आकर्षित करत नाही. निष्काळजीपणा अधिक आकर्षित करतो.
मोबाईल हे त्याचे उत्तम उदाहरण.गर्दीत चालताना आपण फोन काढतो. स्क्रीनवर लक्ष केंद्रित होते आणि आजूबाजूला काय चालले आहे याचे भान कमी होते. सांतिनीने याला “screen lock” असे म्हटल्याचे सांगितले जाते.म्हणजे फोनने आपले लक्ष जणू एका छोट्या चौकटीत बंद केलेले असते.
याच वेळी आणखी काही सवयी धोकादायक ठरू शकतात—मागच्या खिशात पाकीट ठेवणे, बॅग उघडी ठेवणे, गर्दीत सतत आपल्या मौल्यवान वस्तूंना हात लावून त्या आहेत की नाही हे तपासणे किंवा रस्ता शोधताना पूर्णपणे गोंधळून जाणे.
महत्वाचा मुद्दा असा की गर्दीमध्ये आपण सुरक्षित आहोत असा गैरसमज आपला गैरसमज असतो.आजूबाजूला शेकडो लोक असल्यामुळे कुणीतरी आपल्यावर लक्ष ठेवत असेल असे वाटते. प्रत्यक्षात मात्र प्रत्येकजण आपल्या फोनमध्ये, संभाषणात किंवा स्वतःच्या कामात व्यस्त असतो. म्हणूनच या कथेतला सर्वात मोठा धडा असा:
सावध राहणे म्हणजे संशयी होणे नाही.गर्दीत आजूबाजूचे भान ठेवणे म्हणजे स्वतःचे संरक्षण करणे.
फोन वापरताना अधूनमधून नजर वर करा. बॅग व्यवस्थित बंद ठेवा. गर्दीत मौल्यवान वस्तू सहज दिसतील अशा ठिकाणी ठेवू नका. आणि सर्वांत महत्त्वाचे—“माझ्याबरोबर असे होणार नाही” हा आत्मविश्वासच कधी कधी सर्वात मोठी असावधता ठरू शकतो. एका ओळीत सांगायचे तर:खिसेकापू माणसाच्या पैशांकडे आधी पाहत नाही; तो आधी माणूस किती जागरूक आहे हे पाहतो.
